CALCFLANDI ECLIPSES LFNARES. 5 



terum fi quantitates cognitae per nurr.eros loga- 

 richmicos datae funt, valor ipfius x regulis, quas 

 olim dedi, commoae inueniri poteft. 



4. At muito commodior fit calculus fi a~h 

 (quem quidem cafum in negotio eclipfium iem- 

 per formare licet, obtinet enim in copulis ) , 

 tum enim erit x~n* 



— (/• — c) a(m.-|-7i)-t- y/rff \rmm-+-rnn — 2 cmn) — aagjn — m ) 2 

 rmm-+-rnn, — 2mne 



5. In media eclipfi centra luminarium quam 

 proxime ab inuicem diftant; necefTe ergo eft , vt 

 ille locus definiatiir in quo kma a foie quam mi- 

 nimam feruat diftantiam. Hoc fit fi quantitas 

 problematis fuperioris quaefita ftatuatur effe omni- 

 um minima, quae inuenitur, dirTerentiando pri- 

 mam fupra exhibitam aequationem , vt impetre- 



(r—c) ( m ^ n ) 





 &r— c)(m-\-n 



tur x — — na — ; — — »- feu x~ — na 



n n ( r—~ ) — m m(- — r) 



-5— ; » — ponendo fciiicet azzb, pro 



r m 2 -f- y n 2 — 2 mn c r ' r 



cafu facillimo. 



6\ Vt problema ad eciipfium cafus applice- 

 tur, notandum eft in aequatione praccedente, a 

 fignare diftantiam vtriusque luminaris a nodo ean- 

 dem vtrinquc , g efTe finum anguli quo inclinatur 

 orbita lunae ad eclipticam , c efte cofinum, et 

 r—c finum verfum eiusdem anguli. — Item, m efie 



A 3 motum 



