DE AEQVATlOKiBVS INFINITIS. 67 



fcendere, vt comparatio inter vtramque metho- 

 dum inftitui poilit. 



§. 6. Sit aequatio (D) 1 :== ~ - rj 2 ^ -H 



2.3 4. ^.6. 7 2.3 4- < ;- ( 5.'! .8.9 ^^ 2 3-4-- 1 ; 6.7 .8. p. i o. i i 



etc. , in quarn ahqiundo direde nulia fiadfca cun- 

 uerfione incidi, et quae ita eil comparata, vt fi. 

 diameter circuli deuotetur per vniratem, incogni- 

 ta r exprimat quadratum circumferentiae. In- 

 uenitur per methodum paragraphi tertii ( poiito 

 prius ^j~^, vt aequatio (C) obtineat formam 

 aequatTonis (A) fis $*$$?>, crgo isrffe^* 

 cx quo fequeretur circumferentia circuli zr 3.05 

 50. Quod fi autem methodo noftra calculum po- 

 namus minore labore prodit numerus multo ve- 

 rior , nempe ^z=:|-i-||, et r — y^j, atque cir- 

 cumferentia circuli "3. 1376". 



Notabo hic in transitu, incognitam r in ae- 

 quatione (D) non foium quadratum circumferen- 

 tiae circuli, fed et eiusdem duplum , triplum ac 

 quoduis multiplum exprimere, ita vt illa aequa- 

 tio infinitas habeat radices reales, quarum regula 

 noftra minimam indicat. Conf Dffl. de fehebus 

 recurr. 



§. 7. Huic exemplo aliud aditmgemus inuer- 

 fum, fit fcilicet radius circuli zri , chorda arcus 

 cuiUscunque zzx, nrcus ipfe zrs*, notum ell con- 

 uenire hanc aequationem aptiiTimam 



I 2 (D) 



