6S DE AEQVATIONIBVS INFINITIS. 



(D) z—x -4- -j+* * 3 + rxV*~ * ? •+- r&.z? * 7 +- 



9. 2. 3. 4. 2 I2 X9 -+ etC « 



Huius aequationis tres tantum terminos priores 

 confiderabimus in vtraque methodo, ita vt tum 

 in formula communi (B) tum in noftra (C) fit 

 ponendum a— 0, bzzz-J^, czzo et ezzz 3^; igitur 

 cx illa fit x~z — 5 ^ 2 s -r- T y 53 - z* , ex hac ve- 



t Q 2 Oz-4-1 6 OZ ! / v l*i 



ro x— { 920+2^+^ — ~ (proxime) s-^s *4- 

 T-jr^o 2 ^ ^-^iso zl i ^ lc vt neutra notabiluer dif- 

 ferat ab altera. 



§. Data igitur circumferentia circuli non in~ 

 epte adhibebuntur hae formulae pro inueftigandis 

 finibus ad datos arcus non admodum magnos: ha~ 

 bent etiam formulae huiusmodi vfum in proble- 

 matis geometricis ad circulum pertinentibus, \bi 

 requiritur vt expreftio algebraica pro finu vel 

 chorda ex affumto arcu adhibeatur proxime fa- 

 tisfaciens*, quod fi enim arcum pofueris z pro ra- 

 dio 1, tuto affumes chordam zzzz— -^z 3 -r~-r-pW 

 2 <, vel = \U2££X&f -> "usdemque arcus 



^t 1 1 e 1 12 o+4 02 T 



num —z- i2 3 H~ T ^2 5 vel =t^6o^+-^' 



huiusmodi formuias fed reciprocas, quae nimirum 

 ex chorda arcuum proxime definiunt, iam olim 

 dedit Neivtonus, quas etiam ex aequatione ( D ) 

 elicuiffe mihi vifus efh 



§. 9. Ex his perfpicuum eft, fatis apte me- 

 thodum noftram adhiberi pro radics inuenienda 



aequatio- 



