SEV OSCILLATORIIS. 



ri7 



y(2aT tt ^ Subftituantur hi valores in aequatione 

 vltimo loco expofita , vt habeatur T— q M^zSl > 



-f- 2 » « V ( ^T.2 ? V(2«T-TT)-T f if. aT ^ aT - T r 

 - ^^^-^y^znat-hznaq— T-zntT-zna 

 V( 2^T— TT)+2»*A In hac aequationc re- 

 iiciendi funt termini afFecti quantitate ^ vel nq 

 reliquis incomparabiliter minore, Dein cenfen- 

 dum eft V(2aT-2qV^aT-TT)-TT-h 2 -^f=^y 

 z=:y(2rtT— TT> — q-h^: quibus omnibus obfer- 

 uatis oritur tandem aequatio' finalis,. quae im- 

 mcdiatedecrementum q defideratum exhibety neirr- 



pe q — ^naa — y ( " , tZTtt) r ve * ^ abfciffae ex cen- 

 tro fumantur dicaturque diftantia puncfti M a cen- 

 tro zrfl, ideft, fi ponatur #— Tz=0, erit^zz^w 

 aa—*££^j. Atque fic denique ad« aequationerr» 

 fimpliciflimam redudtum fuit problema de inue- 

 niendis decrementis arcuum circularium in medio- 

 rellftente tenuiflimo, quod problema prima fronte 

 eakulum tantum non infuperabilem requirere vi- 

 detur. Ceterum il arcus afcenfus defTderetur norj 

 poft vnam fed plures ofcilliatrones^ vt ratione 

 arcuum cycloidicorum §. <?. indicatum fuit , id alio> 

 fere compendio fieri hic non poteft r nifi vt fin- 

 gula decremcnta fuccelTiue definiantur.. Q. E.. L 



Corollariumv 



Si arcus defcenfus t fit valde parmis,, fta vt 

 pro eycloidico haberi pofiit, fit rurfus» vt §-. 6. 



P 3 #vel 



