AVDITAMENTVM AD TUEOKEMATA.i^ 



Ex omnibus autem iftis aequationibus faeile eft 

 ad valorem arcus s ex dato t quantumlibet ac- 

 cedere. Q. E. I. 



Scholion. 



§. 7. Non prolixiorem calculum nec diffici- 

 liorem requirit pofitio vtriusque refiftentiae quam 

 folius eius quae fequitur rationem quadratorum ve- 

 locitatum. Si autem in praefentibus aequationi- 

 bus ponas /~ z-\~ ^ , cts — q — -^, obtinebis 

 aequationes prorfus lin.iles illis quae in priore 

 diflertatione §. 3. exhibitae fuerunt. Interim pa- 

 tet non amplius hic valere theorema §. 4. eius- 

 dem differtationis. Quod reliquum eft pro infti- 

 tuto noftro refiftentiam aeris eiusque theoriam 

 potiflirrum fpectinte, id in fequenti propofitione 

 complectemur, vbi ponemus vtramque refiftentiann 

 ▼afde paruam , et fingula decrementa minima eftc 

 ratione arcuum defcriptorum •, quae hypothefes fo- 

 ciunt vt quantitates n } m et t,s fmt infinite paruae 

 cenfendae. 



Problema. 



§.8. Inuenire minima ofciilatLonum decremert- 

 ta corporis in cycloide ofcillanris in medio ad- 

 modum parum lecundum vtramque hypothefin re- 

 fiftente. 



SolutlOv 

 Si n fecundum naturam problematis fit vaL 

 de paruus numerus^ erit cenfendum c 2ns ~i~t-2tis 



K 3 «t 



