AT> TAVTOCHROmSMVM PRODVC 145 



eum pellitur, accelerato: eo igitur fitu quiefcere 



non potent , fcd ex eo in contrariam plagam 



excurretj et ita perpetuo ofcillationes per- 

 aget. 



§. 4. Machina hac defcripta, hoc eft, 

 quod mihi propofui, problema. Qiwmodo /ami~ 

 nae AD. AE ftnt incuruandae \ vt ofcillationes red- 

 dantur ifochronae^ feu vt omnes eodem tempore ab* 

 fohantur. Manifeftum eft, problema praefens ex 

 eorum effe numero, quae indeterminata appel- 

 lantur, propter duas curuas AD et AE determi- 

 nandas , quarum vna tantummodo ex con- 

 ditione problematis determinatur. Problema igi- 

 tur tale eft, vt data harum curuarum altera, al- 

 tera inueniri poflit. Erunt deinde fine dubio ca- 

 fus, quibus hae duae curuae funt inter fe aequa- 

 Ies et fimiles. Quamobrem hanc quaeftionem bi- 

 partitam propono, vnde duplex nafcitur folutio. 

 Primo nempe methodum tradam , qua data altera 

 curuarum altera inueniri queat\ deinceps, quomodo 

 ii eruendi fmt cafus , quibus ambae curuae fint inter 

 Je aequales et Jimiles. 



§. 5. Ad folutionem harum quaeftionum ani- 

 mum attenderc conuenit ad duo puncta curuarum 

 ADet AE homologa, quae mihi funtea, in qui- 

 bus fimul laminae a fllis tanguntur, vt D et E, 

 item M et N. Horum pun&orum haec eft mu- 

 tua relatio, vt dispofitis curuis ad communem de- 

 Tom. V. T bitum- 



