i + 8 DE INVENIENDIS CFRVIS 



§. 9. Abfoluto crgo angulo OAOj vis viua 

 trochleae au&a eft elemento ^Vdv, quod incre- 

 mentum ortum fuum debet potentiis in R et S 

 applicatis. Quamobrem inneftigabo quanta hac 

 temporis particula ab his potentiis genita fit vis 

 viua. Sit pondus potentiae in R aequiualens =nR 

 pondus potentiae in S aequiualens zzS. Perfpi- 

 cuum eft a potent. R defcenfu per R^, genitam 

 effe vim viuam R.R^ feu R Mp.. At vero a po- 

 tentia S propter afcenfum per <rs deftru&a eft 

 vis viua S.Jcr feu S.ny. His coniun&is generata 

 habebitur vis viua — R. Mp.— S. nv. Huic vi ge- 

 nitae , aequale effe debet incrementum reipfa de- 

 prehenfum ±Ydv. Quocirca haec acquiritur aequa- 

 tio, ^P^—R.My.-S.w/. 



§. 10. Propter triangula fimiIia v M#Z[X, mAI, 

 ct N»v, ANK, erit M|jlzz:wI. Mm: Am et nvzz. 

 NK. N«: AN. Eft autem M;//:A?ff=:Oo:AO. 

 Ergo Mp.zzff/I.O(?:AO; et «vcrNK.Oo: AO.Pro- 

 pterea haec emergit aequatio |P.AO.^=:R.;«I. 

 O0-S.NK.O0. Eft vero Oo: AOzzang. OAa, 

 crgo ^P. dv—(K.ml — S. NK)OAo. Hic autem 

 angulus OAfl eft elementum anguli BAO, qui 

 aequalis eft angulo, quem applicata curuae AM 

 vel AN in axem AQ ducta cum normali in cur- 

 »am conftituit. Huius igitur anguli elementum 

 aequatur elemento OA0. Ex quo apparet ele- 

 mentum dv in quantitatibus ex curuis datis ex- 

 primi, neque lineas vtriusque curuae inter fe efle 



per 



