AD TAVTQCHRNISMVM FROBVC.i^s 



§. 22. Huc ergo problema eft redudtum, vt 

 inueniatur curua A»M talis, vt, fi in ea acci- 

 piantur duo pun&a M et n, ex quibns normales 

 MT et nV du&ae cum applicatis MX, n Y an- 

 gulos conftituant, aiterum alterius negatiuum, fea 

 quae fe mutuo ad angulos re&os interfecent; du* 

 tftis deinde tangentibus MP et nq, in easque de- 

 miflis ex A perpendiculis AP, Aq 7 vt, inquam , 

 fit fumma PM-f-»# conftans feu aequalis, nc. 

 Quamobrem quaero aequationem inter tangentem 

 PM, et angulum XMT, feu quantitatem inde pen- 

 dentem, quae fado angulo negatiuo, ipfa quo- 

 que negatiua euadat, talem , vt , fi loco anguli 

 XMT, feu quantitatis vicem eius gerentis eius 

 negatiuum ponatur , PM transmutetur in aliam 

 quae cum PM efficiat fummam %€. 



§. 23. Cum finus anguli cuiusuis, facto an- 

 gulo negatiuo, abeat in fui negatiuum , loco an- 

 guli adhibeo eius finum, fit igitur fmus anguli 

 XMT— £, et tangens PMn^, requiritur aequa- 

 tio inter £ et q, inqua, loco § pofito — |, q ab- 

 eat in s, vt fit q-\-s—ic. Hanc ob rationem 

 pono q— f-i-Q, defignante Q fun&ionem quam- 

 cunque imparem ipfius £, fadto enim 5 negatiuo 

 et Q_ abibit in — Qj vt ergo fit jzt c— Q, fumma 

 igitur q-\-s erit — ic, vt requirebatur. 



§. 24. Inuenta autem aequatjpne inter q et£, 

 oportet cx ea aequationem inuenire inter coor- 



V 2 dinatas 



