162, DE COMMVNICATIOKE MQTVS 



inter haec generis deprehenduntur. Corpora porro 

 tam elafticitate deftituta feu mollia,quam elaftica etiam 

 differunt ratione duritiei, fecundum quam alia aliis 

 magis vel minus funt dura. Durius autem voca- 

 tur corpus quod ab eadem vi minorem impreflio- 

 nem accipit, ex hocque intelligitur, quid flt cor- 

 pus perfe&e durum, quod nimirum a quaque vi 

 finita infinite paruam tantum impreflionem ac- 

 cipiat. Prout ergo haec impreflio vel reftituitur 

 vel fecus, corpus perfecte durum vel ad elaftico- 

 corum vel non elafticorum claffem pertinebit 



§. 7. Quando duo corpora elaftica inter fe 

 colhdunt alterum comprimit alterum, et fibi im- 

 preffiones infliguntj poftmodum vero fe rurfus in 

 priftinam formam reftituunt. Quamdiu corpora 

 comprimuntur vel vtrumque corpus vel alterutrum 

 fiiltem de motu fuo amittiu Quando vero fe re- 

 ftituunt, tum etiam motus in compreflione amif- 

 fus reftituitur, fed aliter inter corpora diftribuitur.In 

 non elafticorum confliftuautem impreffionem quam 

 vtrumque accepit maximam retinet. Ad motum 

 igitur corporum elafticorum poft conflidtum de- 

 terminandum,. requiritur, vt vtriusque corporis in- 

 ueftigetur celeritas tum quando funt prorfus refti- 

 tuta. Pro corporibus vero non eiafticis,. inueniri 

 debet vtriusque corporis celeritas quam habet in 

 ftatu maximae impreffionis. 



$ 8. Quemadmodum ad o-mnem motum ge~ 

 nerandum opus eft potentia,, ita etiam ad partes. 



cor- 



