i, 



DE MEKSVRA SORTlS. 177 



§. 4. Eo iam deducta eft res, vt vnius vo- 

 «is mutatione quiuis fibi confulere poflit : quia au- 

 tem noua eft hypothefts , indigcbit illa dilucidatio- 

 ne aliqua. Conititui itaque fpecirmnis loco expo- 

 nere, quae eam in rem meditatus furn; Regulae 

 interim fundameutalis loco hac vtemur: Cum emo- 

 lumenta fingula expeclata muhiplicantur per numerum 

 afuum, quibus obtinebuntur aggregatumque produclorum 

 diuiditur per numerum omnium cafuum , obtinebitur 

 emolumentum medium, et lucrum huk emolumento 

 refpondens aequiualebit jorti quaefitcte. 



§. 5. Verum ficliquet, nullam poffc menfu- 

 ram fortis obtineri, nifi firnul innotefcat emolu- 

 mintum, quod ex lucro quouis vnicuique venit , et 

 vice verfa quantum lucrum requiratur vt cer- 

 tum imie eueniat emolumentum, qua de re vix 

 eft vt aliquid certi dici poflit , quandoquidem a 

 variis circumfhntiis mutari poteft. Ita quamuis 

 plerumque a lucro fimili magis alleuetur pauper 

 quam opulentus, poflet tamen ex gr. hominis ca- 

 ptiui bis mille ducatos diuitis, cui altero tantoopus 

 fit pro libertate redimenda plus referre lucrum bis 

 mille ducatorum, quam alterius non ita diuitisj hu- 

 iuscemodi autem exempla quamuis fingi poflcnt 

 fme flne, oppido tamen rara funt. Confiderabi- 

 nuis igitur potiflimum, quid plerumque conting t 

 atque vt rectius rem intelligamus, bona hominis 

 ceniebimu^ fenfim fenfimque incrementis inflnite 

 jparuis continuo nugeri. Ita vero valde probabile 

 'Xotn. V. *Z eft 



