s3 o CONFERSIONES 



item omnium carminum au&oritati inferuiant» 



Quot enim poetae de vetuftis ante fe rebus ce- 



cinerunt, qui fallerentur ipfi, qui ne pudorem 



quidem mentiendi haberent, cum proptet rerum 



vetuftatem, nemo effet , qui eos refellcret ! Si 



Theocritus in Ptolemaei Philadelphr encomio, fi 



in Olympionicis ceterorumque ludorum vi&oribus 



Pindarus nihil falfi rebus ipfis, quas tra&ant, ad- 



mifcuerunt, non tamen iisdem credideris in ce~ 



teris, quae ex luperiori memoria interferunt. 



Nempe omnibus in gentibus, quanto iongius aetas 



nepotum a maiorum ternporibus abfuit, tanto in- 



tentius aceepta a parentibus, in foro , eirculis, 



conuiuiis perfonuerunt : et amiffa etiam continenti 



niemoria, quaedam magnarum rerum fcintillae 



in animis hominum exftingui non potuerunt. Haee 



quia tamquam e longo interuallo vix nofceban- 



tur, vt obfcura et male cobaerentia, aucta dein- 



de folertia captantium e vanis miracula, multo 



incertiora eualerunt, quam fuerant dudum. Mul- 



tum igitur refert , quis ifta tum lubrica tra&arit, 



Saxo Grammaticus vfum fe fcribk Tkulenfium, 



fic enim Islandos vocat, narrationibus: iisdem vfus 



eft Snorro Sturlaeus. Vide quid homo homine 



discrepet: plane inter fefe non conueniunt. Quare 



aut Saxo deprauata carmina et figmentis fcaten- 



fcia integrioribus praetulit, aut dmerfa mifcendo, 



ab ratiociniis fuis declufus concidit. Quamobrem 



tantopere indignatus eft Ionas lacobus Venufinus 



>riograplms Regis Daniae ; quod Saxo Scal- 



droj- 



