RERFM SCTTHICARVM. 3 3 1 



drorum carminibus nimium tribuerit, quaedam enim t 

 i n qu i t , eiusmodi fun t , vt apertae veritati vim faciu nt ° 

 quae fi pro veris acceptareimts , nae nos in bijloria nU 

 hd vidijje videremur. Muko grauius in eum infur- 

 git Angrimus Ionas apud Stephanium (4) qui ei 

 ne quidem viri boni nomen relinquere videtur. Sed 

 Saxonem etiam in propioris memoriae rebus, 

 his ipfis rebus eoaeui fcriptores condemnant. Ne- 

 icio tamen, an eruditio ab Romanis Graecisquc 

 monumentis intemperanter a quibusdam ad fabur 

 las adhibita, plus mali importarit, quam aliorum 

 vanitas. Muita eiusmodi e7rai;1oC})^p<o deprehendi. 

 Ioannes Lyfcander, qui tantum fibi in Danica hi- 

 ftoria permifit, Saxoni Grammatico irafcitur, (5) 

 cjuod toto in opere Cimmeriorum memoriam, 

 ac ne Cimbrorum quidem apud Danos vel Islan- 

 dos inuenerat, vt nec Snorro Sturlaeus. Poft 

 Saxonem docT:i homines, cum fibi aliquid apud 

 Romanos Graecosque vifi funt reperiffe, hanc par- 

 tem beuigne expleuerunt, fed medius fidius ad- 

 modum imprudenter: inde aliis audacia, vt eam 

 quoque veluti antiquam feptemtrionalium gentium 

 fiimam venditarent. Cum Arngrimus lonas m 

 Ciimogea oftendiffet, Islandiam Noruagicorum fcri- 

 ptorum teftimonio ab A. C. 874. primum coli 

 coepiffe; e contrario Ioannes Ifaacus Pontanus iu 

 coxnmentario de infulis borealibus omnem eam mo- 

 numentorum Islandicorum fidem idcirco conuul- 



Vv 2 fam 



(4) In Prclegomenis p. 36 37. (5) Antiquitatum Danicaruro fermoa* 

 VIII. p. 69. 



