34« CONFERSIONES 



Nam <:um de Othini expeditionc agit, eam z& 

 ©rientem Tanais collocat, Ochinumque profectum 

 dicit furft veftur inGardariki, oc tha Suthur i Sax- 

 landj (9) primum, occidcntem verfus in Gardarikiatn^ 

 (quae nunc media Rufliae regio eft) deinde meri- 

 diem Virfus in Saxmiiam. Scilicet cum illius aeta- 

 te, Turciae eius, quam modo commemoraui, iam 

 obliternta eflet memoria^ contra ea Turcae orien- 

 tales cdebrarentur, eodem fe vertit Snorro. Sed 

 fi ex Getis fuit Othinus^ non iam mirum eft, 

 fermonem illkis tam in Germania quam in Da- 

 nia et Scandinauia, peregrinum fuifle vifum, ita 

 tamen vt non planeabhorreret ab his linguis, quem- 

 admodumTurcica.Teftanturfanefeptemtrionales, di- 

 uerfam illius fuiffe linguam , eamque Afamal, Afarum 

 fermonem vocant. Olaus Vereiius, (10) poftquam 

 oftendit , fibi cum Arngrimo videri, ab omni aeuo 

 in feptemtrione hanc linguamNoruagicamobtinuifle, 

 (id autem mihi quodammodo a vero non vide- 

 tur alienumefle) Eddam producit his verbis: Afia- 

 tici matrimonia in his terris inierunt, genusquefuum 

 in Saxonia et arcioo orbe admodum propagarunt : fola 

 ipforum lingua hic in vfu fuit: et jatis liquet, quod 

 in feptemtrionem linguam Juam intulerint per Norue- 

 giam et Daniam, Sueoniam et Saxonmm. Eo in lo- 

 co ipfa Noruegica lingua ex Afamal orta atque 

 facta dicitur. At Vereiius, feu diflimulans Eddac 

 auctoritatem, fiue aliquem eius errorem fentiens, 

 ita fatur : Vocabatur baec lingua Afamal, hoc eft, AJia- 



tico- 



r— ■ -Ti ■^■11 11 1 _. — — '■ — **• 



CS>) P S- C x< ' n hiftorit Gathrici et Hrolfi p. z. 



