RERVM SCTTHICARVM. , 343 , 



fkorum fermo: fed a priori, non nifi dialeclo differe~ 

 bat: vtriusque enim communis mater Scythica fuit: 

 fi quid autem peculiare pofierior haec habebat , vulgO 

 id niinus receptum , Scaldis tantum frequenfabatur , 

 noio hoc lepore carmina Jua condire fiudentibus: quae 

 propterea minus facilia intellec~tui r nojiro praefertim 

 aeuoj cum vulgans paritcr ac poetica diftio vetus in 

 vfu effe ddjiit. Eddam cum citet, prologum eius 

 dicit ,- quem aiibr merito* exfibilat, Eo in prolo- 

 go, Olai Magni codices haec tantum habent; ex 

 indigenis ibi Afae vxores fibi et filiis fuis dekgerunt r 

 vt hue familiae intra breue^ tempus per Saxoniam et 

 omnem orbem Arcloum di c pergerentur et lingua Afia- 

 norum facta effet propria et emnmurits omnibus has 

 ferras incolentibus. Codex vero Regius- et Ste^ 

 phanius non modo ifta addunt, quae Verelius pro- 

 duxit, fed etiam alia. Noruegis , Suecis , Danis r 

 Ariglis. Quod confirmant litteris mandafa prijcorum 

 Afiaticorum nomina ' propria, quae vna-cum hac lingua 

 Afiae, in feptemfrionalia haec regna , Noruegiam , Sue~- 

 ciam r Daniam et Saxoniam transtulerunt , occurrunt 

 itiam in Anglia locorum et vrbium vetufia nomina r 

 quae alia Hngua, quam ibi iam viget , videntur in- 

 dita. Totum locum , at iterum in medio omiffis- 

 quibnsdam verbis, Iaannes Peringskioldus produ- 

 xit, (i) vr oftenderet, mox ab Odini profeclrione, 



fermo- 



CO Ad Theodorici vitam p- 353- Mem cx alio WS- veteri p 354- 

 kaee adfert: "Omnes hiftoriae et relationes, quae lingua Noruegica confcri-' 4 

 ptaer fiint , atque veritatem : comitem habent r a Turcarum et Afijmoram in t4 ~ 

 Septcmtri&fiem migratione ibidcmque habitatione- initium fumunt. quapropter' 4 



