344 CONFERSIONES 



fermonem illum, per miuerfam Germaniam-, Galli~ 

 am et Britanniam mox propagatum fu(ffe, a qua opi- 

 nione Verelius abhorruit. Quid autem in ea eit, 

 quod aliquis probet? Si Odinus toto cum popu- 

 lo fuo, Pompeii, vt nobis concedunt omnes , ae- 

 tate, in feptemtrionem conceffiffet , non potuif- 

 fent tamen Germani Afarum fermonem tam cito 

 cognofcere, vt eodem iam fub luSio Caefire et 

 Augufto vterentur omnes. Locutos autem inue- 

 nio eam linguam, quae nunc fere eft. Non adeo 

 confeftim magnis in populis veteres iinguae in- 

 tereunt, nouae recipiuntur; non tantum alicuius 

 tyranni imperium valuit, quae natura (ua fieri non 

 poffunt, ea vt impetraret. Redeo igitur ad Ve- 

 rellum, qui Afamal diale&um diuerfim effe con- 

 ■cedit , eandem tamen linguam effe contendit : nam 

 inquit, vtriusque mater Scythica fuit. In eo petit 

 fibi concedi, quod maxime controuerfurn efi. 

 Non video, quemquam Scythicae linguae ratio- 

 nes tam congruentes Scandinauicis et Teutonicis 

 reperiffe, vt Lithuanicae Mathaeus Praetorius in 

 Orbe Gothico demonftrauit effe. Lapides Prae- 

 torio minatus eft Peringskioldus , forte mihi alius 

 minabitur. Enimuero his armis non opus eft , 

 non defenforibus illis. At iocari video Pering- 

 skioldum atque addere, litteratos. Ne illis quidem 



ob- 



u vere ditendum eft, eam linguam, quam Noruegicam vocamus, ipfos fecnm 

 a huc in aquilonem transduxifie , quae lingua poftea Saxoniae, Daniae, Sue- 

 ""cie, Noruegiae et alicui paiti Angiiae co&imunis fa&a eft Huius populi 

 ic princep£- erat Odinus Thori filius. 



