34 6 CONVERSIONES 



Fuerunt igitur eruditi viri, vt aetas quaeque tulit 

 eruditos, qui Homericis delectati Mufis hoc to- 

 tum excuderunt. Qui vero? nempe vel folum 

 nomen Fryggae , quae Othini fuit coniux, admo- 

 nere eos Phrygiae potuif, faepe enim multae at- 

 que longae vna ex voce cufae funt fabulae. Et 

 cum Asgard adeo celebraretur, pro ingenio iftius 

 ieculi, nuiiam aliam vrbem, quam Troiam recor- 

 dabantur. Vetus tamen ifta eft opinio. Non ego 

 heic ad prologum Eddae prouocabo, in quaru 

 Olaus Verelius vehementer inuectus eft. (4.) Ma- 

 ximam, inquit, prologi iftius partem , vtpote adulte- 

 rinam et a fciolo quopiam ex mythologia Graeca et 

 Latina confutam non agnofcit genuina Edda Snorronis. 

 Attamen etiam genuina inEdda, mythologia fe- 

 ptima haec inuenio: in medio orbe Borfonii condi- 

 derunt Asgarduiu diclam : haec Troia erat. ( Asgar- 

 dur, thad er Tro>a). Quod Olaus Magnus medio 

 in orbe reddidit, in Snorrone eft, i Midum hcime. 

 Quid fi ifthuc potius tamquam proprium nomen 

 edidit Snorro? quid fi Media ea fit? Nam tali 

 in eruditione, qualis tum obtinuit , mirum-non eft, 

 fi quis in Noruegia atque Islandia crediderit , Tur- 

 ciam et Mediarn eandem efleregionem, eandem 

 deinde Teucriam et Phrygiam, ibi Troiam fuifle 

 celebrem vrbem. Et potuit ab illis totum hoc ad 

 Tan.iim reiici, quando Geographus Rauennas, ap- 

 tiftimus feculo fuo auctor, fic. ait: (5) iaxta regio- 

 ncm Maeotida eft patria maxima, quae dicitur Dar- 



dnnia. 



(4} Ixi notis ad Heriurur Saga c 2. adde p. 5. C5} p- 141- ed.Porth. 



