34 mm £ ° ) 4& 



hori2ontaIem , cui incumbit conus , planum verticale , 

 atque demonftrat , coni ,, per planum hoc , fe&ione , 

 produci ellipiin r cuius axis maior hoiisonti paraJlelus ,. 

 cuiusqne centrum , puncto cont3C^us ellipfeos et rectae 

 horizontalis , cui incumbit conus , verticaliter Irominet., 

 Qiiodfi itaque diameter grauitatis , fiue axis coni , per 

 ellipfeos centnim tranfiret , fuffultum cenlendum effet 

 coni centrum grauitatis. Hic antem res aliter (e hs* 

 bet. Conftat nempe ex geometricis confiderationibus- 

 in differtatione prolatis , centrum ellipleos in axin coni,, 

 ex quo fecatur , non cadere *, vnde liquet , eo quem 

 confideramus cafu ,, centrum grauitatis coni non fufful- 

 tum effe , mirumquc non eft , quod a&u prouoluatur 

 conus , eas partes verfus , verfus quas centrum grauitatis 

 ipfius a libero defcenfu non impeditur. 



Poftquam ita generatim oftenla haec funt, dl- 

 ftincltius experimenti theoriam difquirit Auclor , mo« 

 fnentum, quo ad defcenfum foliicitatur centrum grauita- 

 tis, aut conus ad motum rotatorium, inueftigat, lineae- 

 que, per quam durante prouolutione , centrum grauitatis- 

 eoni defcendit , inclinationem ad horizontem determinat. 

 Ex his tandem immediate deducitur , quantum re&aet 

 faorizontales,. quibus incumbk conus , eleuari queant, an<« 

 tequam rotae prouolutio et apparens afcenfus fiftatur. 



Plena fic omnibusque numeris abfoluta fuppedi- 

 fatur huius phaenomeni explicatio , quam eo magis lu- 

 ce publica dignam exiftimauimus , quod aliqui Phyficorum* 

 interque eos perfpicaciflimus Defaguillierius , in eodem 

 hoe negotio , infcliciter verfati fint , prouti fuh differta>* 

 tionis fiaem Krafftius demonftrat. 



