^is I RVE S T 1 GATIO 



^ECQ_ Aequatorem , et C Centrum tcrae. Dueati- 

 tur tangentes RL ad jradium terreftrem JIC, et R/ aS 

 verticalem lineam SRP loci R, ad orbitam lunarem 

 vsque produ&ae. Erit itaque angulus , quem conftituit 

 verticalis linea cum radio terreftri, ~ anguloPRC, fiue 

 SRs, qui vocetur JI, pofito radio CR~r et diftantia 

 Lunae a Centro terrae CLzz C/~*/. Quo fa&o ha- 

 bebimus Parallaxin Lunae horkontalem ad verticalem 

 lineam S P, fiue finum anguli RlCzz 5- cof II ; finum 

 vero Parallaxeos Lunae horizontalis ad radium ter- 

 reftrem RC, tanquam omnium maximae, fiue fin. ang. 

 RLC~3-. Ponatur iam .altitudo JLunae JMeridiana vifo 

 JR}\—v, eritque 



AC:fin.XRC — RC:fin.CXR, vel 

 d:cof.(^+II) — r:fin.Parall. altitud. in Meridian®, 

 adeoque fin. Parallaxeos altitud zr J-cof (<y-f II). 



Si nunc dicamus radium terreftrem alius cuiusuis 

 loci in fuperficie telluris R, angulum, quem format ra- 

 dius ifte cum verticali iilius loci, % et altitudinem Lu- 

 nae meridianara vifam V, erit fimiliter fin. Parall. 

 horiz. maximae zrfs et fin. Parall. altitud. in Meri. 

 diano zz j-cof.(V-i-7r). Quodfi itaque e binis locis 

 fub eodem Meridiano fitis diftantia Centri Lusae cul» 

 minantis a ftelh quadam flxa fecundum declinationem 

 obferuata fuerit , locaque illa adeo ab inuicem fuerint 

 diGita , vt diftantiarum obferuatarum differentia aeque- 

 £ur fummae Parailaxium Lunae in altitu-iinem , facili 

 negotio Parailaxis Lunae horizontalis ipfa ex obferuatio- 

 aibus definiri poterit. Vocetur enim diftantiarum fe* 



cundum 



