3* »44! ( o ) 



«* 



fi bafis circularis fatisfacit , ita vt conus ei fuperftru&us 

 minorem habeat fuperficiem , quam fi alia quaecunque 

 figura eiusdem capacitatis bafi tribueretur ; omnino mi* 

 rum videtur , quid reliquae lineae curuae in folutione 

 aeque contentae fibi velint , et quomodo ad problema 

 ioluendum accommodari debeant ? Ad hoc intelligen- 

 dum indoles huiusmodi quaeftionum accuratius eft per- 

 pendenda. Primo igitur antequam tota coni fuperficies 

 vndequaque terminata confideretur , folutio ad quemuis 

 arcum indefinitum bafeos ita pertinere eft cenfenda, vt 

 inter omnes curuas iisdem terminis comprehenfas , quae 

 fimul idem fpacium includant , ea definiatur , ex qua 

 minima fuperficies conica gignatur. Hic crgo tres 

 res tanquam datae funt fpeclandae, bina fcilicet pun&a, 

 per quae curua tranfire debet , et area, quam ifta curua 

 includit. Quam ob rem folutionem completam ita 

 comparatam efie oportet , vt curua quaefita per data 

 duo puncta defcribi poflit , fimulque eius area inter 

 haec puncta contenta datam quantitatem nancifcatur. 

 His ergo conditionibus vt fatisfieri pofiit , omnino ne- 

 cefle eft , vt aequatio finalis tres quantitates ab arbitrio 

 noftro pendentes inuoluat. Quo obferuato iam perfpi- 

 cuum eft , quid aequatio illa maxime generalis inuenta 

 fibi velit , et quomodo ad vfum fit traducenda ? Quo- 

 libet enim cafu oblato duo puncta , per quae cunue 

 eft tranfeundum , tanquam data proponi funt intelligen- 

 da, vna cum area inter ea comprehenfa , tum vero ae- 

 quationis ternae conftantes arbitrariae ita determinentur , 

 vt linea curua per ifta duo pun&a tranfeat , et area 

 inter ea comprehenfa datam iilam quantitatem obtineat: 



ex 



