V6 «$g ( O ) Wf* 



cla^ etiamfi verbis non exprimatur. Demonftrat igitur 

 Auctor , exponentem n femper ita pendere a numero 

 pTOpofito N, vt aequalis fit multitudini nnmerorum 

 ipfo N minorum , qui fimul ad eum fint primi , id 

 quod exemplo magis perfpicuum reddetur. Sit igitur 

 numerus propofitus N = io; numeri autem eo mino- 

 res , ad eumque primi, funt i, 3, 7, 9, ideoque qua- 

 tuor,vnde fit « — 4, Sumto iam pra a numero quo- 

 cunque ad 10 primo , feu qui neque per 2 neque 

 per 5 diuidatur , ac certo pronunciare Iicet , hanc for- 

 mam a— 1 eflb per 10 diuifibilem , hoc eft, oronium 

 huiusmodi numerorum biquadrata vnitate minuta diui- 

 fionem per 10 admittunt. Veluti fi — 3, fit a— 1 

 zz: 80; fi azz 7, fit a*— 1 — 2400 et ita porro. Quae- 

 ritur autem hic ante omnia , quomodo pro quouis nu« 

 rnero N mivltitudo numerorum ipfo minorum, ad eum- 

 que primorum , cui numerus n aequalis eft fumendus , 

 commode definiri poflit : vbi quidem perfpicuum eft , 

 fi N fuerit numerus primus , fore «nN-i, propterea 

 quod omnes numeri ipfo minores , quorum multitudo 

 vtique cft zz N — 1 , fimul ad eum funt primi. Sed 

 fi numerus N non eft primus, eius ratio compofuionis 

 ex primis eft fpectanda* vbi cum exiftentibus p, </, r, s 

 numeris primis , omnes numeri ad hanc formam p a q^ 

 r 7 / etc. reuocari poilint , ab Auctore eft demon- 

 flratum : 



fi fit N :=:/>*, fore » — £« -•(/>- i)zrN. p -f- x 

 fi N~p a ^, ibxtn-p a ~\p-i).q^{q-i)-^ p ~ q f 1 

 fi Nrpy/v, fore n-p a -\p~i).f-\q-i).r y - l {r-i) 

 feu «-N.^f- 1 .^. 7 --^. 



ficque 



