DE RESISTENTIJ FtVlDORVM. * 99 



fingutis conra&us pun&is conuenit. Quam ob rem 

 conclufio , quae ex ratiocimo tam peruerlo deduci fbJet, 

 minime pro vera haberi poteft. 



IV. Quo hoc ciarius perfpiciamus , flumen con- Tab. It 

 cfpiamus , quod data celeritate fecundum dire&ionem F, §- x * 

 OV feratnr r iam vero in hoc flumine corpus collo- 



cari AME, quod quantam vim a flumine fit fuften- 

 taturum , definiri oporteat. Atque per regulam vulga- 

 rem haec vis ita inueftigatur , quafi in fingula corporis 

 puncfla M vena aquea IM fecundum dire&ionem flu- 

 minis, eaque celeritate , qua flumen progredi aflumimus, 

 incurreret , ac per conflictum verum corpori vim in- 

 ferret. Interim tamen fi a&ionem fluminis , prouti re 

 vera (e habet , perpendamus , mox percipiemus , tractus 

 feu quafi riuulos fluminis , qui fupra corpus in notabi- 

 li diftantia celeritatem (uam cum dire&ione retinuc» 

 rant, vd /,/,/, gig,g, etc. cnm propius ad corpus 

 accefierint , curfum fuum infledere , atque tandem iux- 

 ta corporis latera defluere , quae deflexio in figura ex- 

 hibetur. Ex quo manifeftum eft , nusquam eiusmodi 

 conflietum fierl, qualis in conftitutione regulae vulga* 

 ris concipi folet. 



V. Quin potius hinc manifeftum eft , iftam 

 aquae vim , quae fub reftiftentiae nomine comprehea» 

 ditur , a preflione aquae iuxta corpus praeterlabentis 

 profieisci , quam idcirco preflionem inueftigari necefle 

 eft , fi refiftentiam accurate aftignare velimus. Quare 

 vera ratio refiftentiara determinandi , qua alter modus 

 fopra memoratus continetur , huc redit , vt preflionem 



<juan* 



