208 DILFCIDATIONES 



XVIII. Cum ergo curua fgqe hac praedita fit 

 proprietate , vt fit interuallum Mp cotiflantis rr agnitu- 

 dinis , in puncto E , vbi tangens curuae eft axi A O 

 parallela , ipfa riuuli amplitudo Ee, quae eft ap; iica- 

 tae PM parallela, hanc amplitudinem habebit, feu viciifim 

 interuallum Mp vbique ifti amplitudini E^ acquale eft 

 capiendum , vude patet , quemadmodum ab E per M 

 ad A progrediendo amplitudo riuuli continno augeatnr. 

 Hinc ergo pro vertice corposis A, fi re&a hd fuerit 

 ad curuam normalis , ppncti d ab axe AO diftantia 

 T)d quoque interuallo Ee erit aequalis , et quoniam 

 hic riuuli amplitudo per ipfam recfcam Dd aeftimari 

 debet , in hoc loco Dd aquae celeritas aeqnalis eft 

 cenfenda celeritati in E? , hoc eft verae flurrinis ceie- 

 ritati , ita vt hic fluuius adhuc vero fuo motu feratur , 

 neque vllam ob corpus oppofitum mutationem fubierit. 

 Qiiin etiam, fi corpus in A angulo terminetur , quaeli- 

 bet aiia redla Ag ad axem A O magis inclinata pari* 

 ter ad curuam in A normalis eft cenfenda , vnde et 

 hic diftantia ab axe Gg ipfi Ee et Dd eft aequalis , 

 ficque vltra d riuulus includetur recta dgf axi A O pa~ 

 rallela. 



XIX. En ergo figuram primi riuuli fgdqe 

 corpori AME proximi et altera parte cum axe AO 

 tum corpore A M E terminati , per cuius partem ante- 

 riorem 0/D*/aqua motu fno naturali affluit. Cum 

 autem vltra D d ad corpns appropinquauerit , ob 

 crefcentem amplitudinem riuuli , eius motus partim re- 

 tardibitur, pmim dir.ctionem ita infle&tt , vtab/ad^ 

 vsque dirt&ionem quidem curuae J q fequatur , ex al- 



tera 



