THEORIAE MACHtNAWM. 233 



imprimere valet , tum motum machinae priori caju ac 

 celeratum pofteriori vero retardatum iri. 



Viciflim crgo intelligitur , fi motus machinae de- 

 beat accelerari , maiorem vim requiri , quam quae ac- 

 quilibrio conferumdo fufficiat : hoc enim cafu non folum 

 refiftentiam, feu vim motui machinae proprie aduerfan- 

 tem , vinci oportet , fed etiam ipli accelerationi inertia 

 tam onerrs , quam fingularum ipfius machinae partium, 

 relu&atur. Quamobrem (i ex vi data , quae fuperet 

 eam, qua ad aequilibrium fuftinendum opus eft , mo- 

 tus machinae acceleratus definiri debeat , praeter vim 

 refiftentem fimul inertiae ratio eft habenda , quae in~ 

 veftigatio idcirco proprie ex principiis motus eft expe- 

 dienda , dum confideratio motus vniformis per fola prin- 

 cipia ftatica, feu aequilibrii, perfici poteft. Vnde fit, vt 

 fi accelerationem cuiuspiam machinae definire velimus , 

 in calculos plerumque admodum moleftos prolabamur , dum 

 motus vnifbrmis facillime ad calculum reuocatur. Similis 

 eft ratio retardationis motus , quae oritur , fi vis follici- 

 tans minor fuerit ea , quam aequilibrii confernatio exi- 

 git : tum enim vis refiftentiae , mbtui machinae relu- 

 ctans, quatenus vim follicitantem fuperat,in retardatio« 

 nem motus impenditur ; cuius accurata explicatio pari- 

 ter ex motus principiis eft petcnda. Quando ergo 

 machina alternatim motu acceierato et retardato agitatur , 

 tuto concludere povTumus, vim follicitantem alternatim 

 maiorem minoremque efie ea , quae ad motum vnifor 

 mem ettet necelTaria : difficillimum autem plerumque 

 erit ipfam accelerationem et retardationem aftignare. 

 Interim tamen fine dubio pronunciare licet , fi omnes 

 Tom.VlII.Nou.Comm. G g illae 



