THEORUE MACHINARVM. 235 



* 



tur. Quod autem ad machinas motu tion vnifbrmi ope- 

 rantes attinet , hinc fatis eft perfpicuum, fi productum ex 

 vi follicitante in fuam celeritatem maius fuerit , quam 

 produdlum ex vi refiftente in fuam celeritatem , quoniam 

 tum vis follicitans maior eft quam motus vniformitas 

 requirit , motum machinae inde accelerari ; contra ve- 

 ro, fi illud productum hoc fuerit minus, retardari. Ex 

 quo inteJligitur , iftorum productorum accuratam cogni- 

 tionem ad actionem omnis generis machinarum defini- 

 endam maxime effe necefTariam. Ouomodocunque ergo 

 machina fuerit compofita , hic non tam ipfa componV 

 tionis ratio in computum ingreditur , quam ratio cele- 

 ritatum , quibus cum potentia tum onus, dum machi- 

 nae motus imprimi concipitur ', promouentur : quando- 

 quidem ex hac ratione ftatim ratio inter potentiam et 

 onus , quam tam motus vnifbrmis , quam acceleratus et 

 retardatus requirit , innotefcit. ' 



5 . Momentum effedtus imenitur, fi vis motui machU 

 nae reluttans^feu cui mouendae machina dejlinatur^per viam 

 ab ea dato tempore dejcriptam multiplicetur. Pro hoc au~ 

 iem tempore. hic perpetuo minutum fecundum ajjumemus. 

 In hoc momento erTe&us vera continetur notio 

 efTe&us a machina quacnnqne editi. Quo celerius enim 

 onus , feu vis refiftens , mouetur , feu , quo maius fuerit 

 fpatium , per quod dato tempore promonetnr , eo ma- 

 ior aeftimatur machinae effectus , et, manente celeritate 

 eadem , quo maior fuerit ipfa refiftentia , eo maior 

 quoque efledus cenfetur. Ad hoc ergo momen- 

 tum -definiendum primo ipfa vis refiftens , quatenus 

 ■motui machinae relu&atur , explorari , eiusque quantitas 

 > Gg2 per 



