DE JFQFILIBRIO VIRIFM. 287 



anguli a dire&ionibus reliquarum fa&i. Theorema 

 hoc eriam ex principio minimae aclionis , ni fallor, 

 iam ftepius demonftratum eft, fed methodus haec ad 

 plures , quam tres vires nunquam extenfa fuit ; egre- 

 gias tamen praebet et maxime notatu dignas proprie- 

 tates , (i corpori plures vires adplicatae , in aequilibrio 

 coriftitutae , confiderentur. 



2. Sint vires puncto alicui adplicatae , A, B, C, 

 D, E, F, G ctc. et earum diftantiae refpectiuae p, q. 

 r, s, U u % x etc. Erunt momenta iftarum virium 

 Ap y B^, Cr, Dj, E*, F«, Gx etc. Et quia a&io- 

 nes harum virium per earum momenta exprimuntur , 

 principium fupra memoratum , ad fcopum nobis pro- 

 pofitum ita enunciabitur , vt Juinma a&ionum omnium vi~ 

 rium puntto adplicatarum debeat ejfe femper minima , 

 fi nempe vires in aequilibro funt. Ex hoc igitur prirt- 

 cipio erit 



Ap-|-B#-l-Cr-KD.M-EH-F«-f- etc. minimum, 

 Et ex natura minimi debet effc: 



A dp-\-Rdq-\-Cdr-\-Dds-\-Eds-\-Edt+¥du + etc. 

 Hoc eft , fi fitus pun&i t cui vires funt adplicatae, 

 etiamfi infinite parum mutetur , tamen fumma actio- 

 num debeat eflfe endem , et propterea diffcrentia inter 

 fummam actionem prioris ftatus ct pofterioris erit ni- 

 hilo aequalis , feu nulla. 



3. Videamus nunc, quales obtineant valores , ipfaeT*b X. 

 dp-, dq, dr, ds etc. fi fitus punfti , cui potentiae ^S- *• 

 A, B, C, D ctc. adplicatae funt , infinite parum im- 

 mutecur. Hunc in finem ponamus potentias A, B, C, 



UE, 



