14. ^m^ ( o ) & 



meroram exponit , ac rigorofe demonftrat , dum docct, 

 quomndo pro qiionis polygono refblutionnm numerus , 

 ex cognita refolutione polygonorum fimpiiciorum, quae 

 paucioribus conftant lateribus , colligi debeat. Hac ra- 

 tione , fi a fimpliciflimis incipiamus , hanc inuelligatio- 

 nem continuo ad polygona plurium laterum extenderc 

 licet , ficque 111. Audor fub finem tabellam adiecit , in 

 qua ifliusmodi refolutiones ad poiygona 20 laterum Ysque 

 exhibet. Liceat autcm nobis, a fumnjo quodam Geome- 

 tra, qui eandem hanc tabulam calculo fubiecit, admonitis, 

 obieruare, hanc tabulam,ob quendam calculi errorem , 

 tantum vsque ad polygona 15 Jaterum elTe iuftam, quip- 

 pe pio hoc polygono relblutionum numerus non eft 

 751900, vt tabella habet , fed 742900, fequentes 

 quoque numeri , dum fbrte nouus error irrepfit , pri- 

 mo ad 17 vsque latera nimis funt magni , deinde ve^ 

 ro nimis parui , dum pro 20 lateribus reloUitionum 

 numerus eft 477<S387eo. Facilius haec apparent , fi 

 ex lege prirrnm cbferuata , qua quilibet numerus ex 

 omnibus praecedemibus coUigitur , alia ad computum 

 facilior eliciatur, cuius ope qnilibet numcrus ex lolo 

 praecedente definiatur. Ita fi pro polygono n laterum 

 numerus refolutionum fit P , pro polygono fequente 

 w-f- 1 latcrum numerus refolutionum erit ^~^ P. 

 Quin etiam hinc , fine confideratione praecedentium , 

 ftatim indefinite pro pol5'gono n laterum numerus rc- 

 folutionum ita per fadores exprimitur , vt fit : 



* 6 lO 1+ 13 2^2 4 " 1_0 



3'3*4'S*C*7' • • • . • . ^ j 



■vbi numeratcres qunternario , denominatores vero vni- 

 tate crefcunf Hinc fequentem nouam tabuiam , bene- 



vole 



