TOTESTATVM RELICTIS. 6$ 



ob fj. •<>,'- X et y-<X— I, clfct {jl=«>^«<X, quod cflct 

 ablurdum. Ergo omnes illi numeri k, ak^ a'k, a'k 

 .... a^^^k^ fi rcducantur, erunt inter fc diuerfi , eo- 

 rumque multitudo eft zzX. Ad miniirum ergo dantur 

 X numeri , qui in refiduis locum non inueniuut , fiqui- 

 dem fit X <</)-!. 



CoroIL I. 



38. Cum igitur habeantur X diuerfi numeri , 

 .qui|funt refidua, totidemque diuerfi numeri , qui non 

 ihnt refidua , omnesque fint minores quam p, illorum 

 iuniStim fumtorum numerus 2X maior efle nequit, quam 

 p—i: quia non plures dantur numeri ipfo p minores, 

 quam p — i. 



Coroll. 2. 



39. Si ergo a^ fit minima poteftas , quae per 

 numerum primum p diuifa relinquit Tnitatem , fuerit- 

 que X<^/>— I, tum certum eil, non elleX^—^: erit 

 firgo Yd A:^^-^-', YelX<^^ '^" 



Coroll. 2' 



40. Ante vidimus exponentem iftius poteftatis 

 minimae X elfe neceffario minorem quam p-^ Erit 

 ergo vel Xnz:p— i, vel 'k<^p — i', hocque cafu fi 

 K<^p—iy fimul nouimus, iam efle vel Xn:—-', vel 

 X<^^-7^. Atque adeo intra limites p—i et —^' nul- 

 Jus continetur numerus , qui vnquam Gf[Q poffit valor 

 ipfius X. 



Tom. VII. Nou. Com. I Theore- 



