mFFERENTIAZIBFSi SECmDt GRAD. 191 



quarum prima continet cafom iam fupra (7) indicatum ■ 

 duac. rcliquae, vero funt imaginariac. 



Schoiion.. 



STS". Reftat etgp quartum exemplum , quod erat- 

 ■qQod pofito; 



3 



rzrj'' ;.. vt fit ^— ij"'^, Qtddr-^\f'ddy-ly V/ 

 abit, in Iianc formam :. 



iy^ddyz=:ds'{(X.ss-\-^S'\-y): 

 lii genere autem obferuo, fi habeatnr liuiiismodi aequatio;: 

 %4s'.'zzjnr^'dr^ '-\-nr^ "*" 'ddr 



n.'' 



eam per fubftitutionem rtzj/f-»^ reduci-ad banc' fc- 

 mam fiiiipliciorem y, 



pi"n~Tri -^ht ' 



Hiiiusmodi ergo aequationcs- omnes complejfl:] licet ' ins 

 hac forma generali : ddy^^^zy^^Xdx^ Videamus ergo^ 

 quibusnam cafibus tam exponentis «, quam funaionis X^ , 

 haec aequatio • integrari queat per noftram • metliodam, . 



Eroblema^ 4f. 



5^: Cafus pro exponente « et natiiramfundlionis 

 X; inuenire , quibus haec aequatio difFei^atiaiib fecundi 

 gfadus . 



ddy H-j'" X dx^ ±r o'^ . 

 vbi dx ea.confian» ^ integrari qiieatr, 



$olutio 



