m TRIANGVLA DIFIDENDIS. 207 



Si iam a tdangulo defcripto ADB diuifio figu- 

 rae ita ab(oluatur , vc primo figurarum refedaram 

 finiftra ACD tot modis in triangula diuidatur , quot 

 modis diuidi potelt , tum et dexcra : earum diuifiO' 

 num tot conftitui poflunt genera , quot fuper A B 

 triangula poffunt conftitui , id eft , numero n ; cumque 

 diuifio figurae dextrae nullo modo pendeat, a diuifione 

 figurae finiftrae, cuiuslibet eorum generum tot fumi poffunt 

 fpecies , quot modis fecari poteft figura finiftra , qua- 

 rum cuilibet toc fuberunt diuifiones fingulares , quot 

 modis figura- dextra in triangula fecatur. Vnde fequi- 

 tur in qualibet eiusdem generis fpecie eundem fbre 

 (edionum fingularium numerum,- atque numerum fedio- 

 num fingularium cuiuslibet generis proditurum , numero 

 modorum , quibus in triangula diuidi poteft figura fi- 

 nifljraf- ,■> per Dumeruift modoirurB ^ quibus dextra poteft 

 diuidi , muhiplicato^ 



Litteris ergo a\ b, c^ vt ec ^, et 0, />, ^eadem 

 hic noCantibus , quae notabant initio, ad primum genus, 

 quo apex trianguli fuper AB defcripti , cadit in C, 

 cum fit index ordinis figurae finiftrae nzo, et index 

 ordinis figurae dextrae «— i; erit aq numerus fedio- 

 num eius generis fingukrium. Ad vltimnm autem 

 genus , quo apex trianguli cadit in G, cum index or- 

 dinis figurae finiftrae fit b— i, et index ordinis figU' 

 rae dextrae — o, idem prodit numerus fedionum fin- 

 gularium huius generis aq^ vc duo haec genera , pri- 

 mum ec vlcimum , coniunda, fediones fingulares com* 

 ptchendant numero a«^. Ad alterum diuifionum 



genuSj 



