'JEQVAT. RADICES DETEGEmi. 217 



Dicatur aequatio haec O , ea vero , per quam pundla 

 flexus B , C , D exhibentur , pofterior lcilicet ante 

 hanc pofitarum , fit "^. Erunc radices aequationis O 

 hae quatuor IF, IH, IK, IGj acquationis autem 

 4^ radices erunt tres iftae I L , 1 M , 1 N. Manife- 

 ftum autem eft , punda , quibus radices iftae finiuntur 

 F , H , K , G , atque L , M , N , alterne in bafi 

 IG pofita effe. Quare radicibus \nius harum aequa- 

 tionum datis, dantur limitcs, inter quos continetur quae- 

 libet radicum aequationis altenus. Sic radix I F aequa- 

 tionis <D continetur inter termiuos o et I L , eiusdem 

 aequationis radix 1 H , maior eft quam I L , minor 

 autem quam 1 M , radix autem eius maxima I G intra 

 terminos I N et 00 continetur. Contra aequationis 'H' 

 radix minima 1 L intra terminos I F et I H cadit, me- 

 dia I M intra 1 H et I K , maxima I N intra l K et 

 I G. Sed haec obiter, 



Porro , quaeuis linea generis parabolici , du-m ita 

 fecundum bafin in infinitum excurrit , fimul ab hac in 

 infinitum recedit. Nam m aequatione A;s"-4-Bs"""' 

 •4- C xi""^' -h etc. mj, vbi z in ingentem magnitudi- 

 nem creuit , fiue pofitiua fit , fine negatiua , infericres 

 eius dignitates s^"""', s""~'' etc. prae fumma s" eua- 

 nefcunt , mutaturque aequatio in iftam : Az^zzzjf^ quae 

 partes lineae extremas tanto accuratius exhibet , quo 

 maior eft z. Atqui in hac aequatione crefcente z 

 neceflario et y crelcit , fitque tandem omni dabili 

 maior. 



Ramus autem curuae generis parabolici in infi. 



nitum excurrens vterque ad eandem bafeos partem 



Tom.VlLNou.Com. E e ca- 



