%t% METRODVS OMNIFM 



cadit , fi exponens n par (it : fin exponens hic fuerit 

 impar , alier Imeae nimus ad ynam bafeoi» partem in 

 infiaitu<n excurrit , alter ad alteram. Si enim in ae- 

 quati )ne pro ramis ifhs As"— /, numerus n par (it, 

 ell s" iemtJer qaantitas affirmatiua , fiue z affirmatiua 

 fit, fiue ucj^uiua. Ergo et Ax'* vel affirmatiua erit, 

 "vei n2git'ua , prout A affirmatiua , vel negatiua eft , ad 

 qu,imcLiii|.!e partem a principio luo abfciflae proten» 

 daatur. Hinc et applicatae y ad hos ramos omnes» ad 

 candem bafeos partem cadent. Contra fi « impar foe- 

 rit , z"^ affirmatiua erit ad z affirmatiuas, er negaiiu» 

 ad z negatiujs. Ergo et As"^, et huic aequalis /,. ad 

 ramos in infinitum excurrentes ab vna parc& principi» 

 affirmatiua erit > ab altera negatiua, 



Poteft ergo linea generrs parabolid in! caius ae- 

 quatione h numerus par efi , bafin fuam plane non 

 ^care , quo ca(u omnes radices aeqiiationi& , quae ex 

 illa deriaatar, pofico y — o^ impoffibiks funt, Impar 

 autem fi fuent exponens ifte ;?, bafin lemel minimuni 

 a Imea lecari ncelK; eft, atque vnam minimum aequa- 

 tionis, quae pcr liippofitionem j^nzo oritur , raoicein 

 elfe realem, 



Hae funt propnefates hnrum linearnm parmarfae. 

 Q_Tod ad defcriptioiK:m attinet , niotum excogitare , 

 quo fitis accurace defignari pofiint omne&, admodum 

 difficie iudico , quare id neqLie rentaui. Verum 

 puaila line.rnm huias generis reperiuntur facilius, qirjm 

 qui^ fpcrauerit , quoram fi 1-it magnus fit nnmerua» 

 quus p^r ea delcribitur curua , a vero aberrare vix 



