D I S QF I S I T I 0. 455 



5 . Quia guttula aqnae eft figura fphaerica , erit 

 CEDz::CDti:, fed fin. SDB: fin. CDEii: fin.OEA: 

 lin. CED, ergo SDB=: OEA. Ducantur ex C rc- 

 aae CN et CM, parallelae ipfis DS et E O, erit MCN 

 angulus amplitudinis. Ponatur angulus incidentiae 

 SDB — Cj), ang. refradionis zzrd et angulus amplitudi- 

 nis rr^. Cum finus anguli incidentiae ad finum anguli 

 refrii(5tionis habeat ratioaem conftantem , ponarous eara 

 effe i : m et erit : 



fin. $ : fin. n I : w 

 hinc fin, $ — »2fin. Cj). 



6. Denotet it arcum 180" , qua littera in po- 

 fterum femper vtemur ; nam ea in determinationem 

 anguli ^ ingreditur. Quia angulusSDBz:OEA = NCD 

 -ACEzCf), et angulus CDEzz CED — a, erit DCE 

 zzTT — 2$. Ergo angulus amplitudinis ^ erit niTr + id 

 — 2 Cp. Habemus itaque duas aequationes fin. Q~miin. (p 

 et ^rr7rH-2d — 2$, ex quibus anguli , (p et 2[ 

 determinari debent. 



7. Quamuis duas aequationes et tres indetermina- 

 tas quantitates habeamus, tamen, quia <^ femper a et Cj> 

 pendet , poffumus omnts tres determinare , eliminando 

 ^ per differentiationem ; nam fupra oftendimus hunc 

 angulum ^ debere effe conffintem , ideoque dus diffe- 

 rentiale zzo. 



8. Cum aequatione? inuentae fmJ — mlm.(p et 

 ^ — 1^-4-2 — 2 ([!) fint verae , erunt e»:iam earum diP- 

 ferentiaies d^co(.^zz:md(PcoCO et ^0 — ^Cj) verae. 

 Ex quibus habetur cof. d — «icof.Cj), et hinc tang. 



nitang. 



