s5^ FHAENOMENORrM TRim^ 



:rrtang Cj) ergo^irCj), qiii valor angali fi in ac- 

 quatioDC ^ — TT-l- 20 - 2Cp fubftituatur , prodibii^zL%. 

 Vflde patet redas CN er CM cum redis DS et EO 

 coincidere , et radium folis SDEO reda per centrum 

 guttae tranfire debcTe. Quod oftendit , nuUam hoc cafa 

 ifidem oriri pofle. 



9. Hic notari debet , quod quamquam aequatio 

 iBter cofinus ex differentiali verae aequationis finitae fin $ 

 mw^fin.Cp deducatur, tamen prorfus falfa produlTe videtur. 

 Nam, quia Cb>>0, debet cffe col > cof $ j hic vero 

 reperitur cof 0<^ cc;I. Cp Sed fi ad conclufionem refpiciamus, 

 patebit, aequatumem cof ^ ~ wcof Cp etiam habere locum; 

 iiam — Cj) — (? repertum -efl: , ide(»que tota aequatio 

 cof Inf/Kof^Cf) euanefcit. Forte hic alicui dubium 

 olriri poteft , quod ab aequalitate tangentium ad aequa- 

 litatem angulorum concJufionem iecimu& • led hoc du- 

 foium tollitur , fi attendamus ad id , quo neque ne- 

 que <})> redo efle potett. Fergamus itaque ad alios 

 cafus perfequendos. 

 Tab. VII 10. Kx Gptica conflat radios folis SD in gut- 



F'S- 3' tam C in D incidentes in rngrcflli refringi ad perpes- 

 diculum CB, et ^d alteram paftem in E delatos non 

 omnes exirc,fed partem eorum refledi in A, ita vt angukis 

 incidentiae DEC fit aequaiis angulo reflexionis CEA. 

 Ponamus eigo radios poft ha-nc vnicam Teflexioneirj ia 

 E , ex gutta in A exire; radii in exitu iterum refriti- 

 gentur, (ed a perpendiculo CA^, quia ex denfiori tnedio 

 in raritis tranfeunt , et peruenient ad oculum O fecun- 

 dum redam AO,, ita vt angulus OAa' fit aequalis 

 S D B , quod ex proprietate circuli et ratione auguii 

 iucidentiae et refradioiiis perlpicitur. *?- 



