DISQ^FISITIO, 557 



11. Quia fin.SDBrfin. EDC=:i:w , erlt iisdem 

 denominationibus retentis fin. d-wfin. C[) vt fupra; et hinc 



■^—''^—^ . Hac aequatione in pofterum , tamquam ca« 

 nonica , femper \temur ; nam ea exprimit relationem 

 incrementornm , angulorum incidentiae et refradionis. 

 Ducantur porro redae C N et C M , ipfis S D et A O 

 parallelae , erit MCN angulus amplitudinis, qui inuenie- 

 tur,vt (equitur. Cum lineae CN, DS et CM ,AO 

 fint inter fe paralielae , erit angukis SDB — NCD 

 ~MCAz:rOAa — (p et D£Air:20; nam vertex 

 eius eft in peripheria, et infiilit arcui D A , quare arcus 

 DA 31:40, vnde fi fubtrahatur ^Cf), habebiiur angulus 

 amplitudinis ^—4^ —2(1)— 2(2$-$). 



12. Inuenta modo aequatio ^zz2(2^--(P) dlf* 

 ferentietur , et prodibit propter quantitatem conftantem 

 ^ , quae diflFerentiale non habet , fcqucns difFerentiali» 

 aequatio , reiationem inter d$ et d(P exprimens, 2d9 



— d(p, feu '4=zl At eft % -^l'?- ; vnde obtine- 

 tur li.iec aequatio finita relationem angulorum d et Cp 

 coniincas, nempe cof QzzzzmcoC^p, 



13. Habemus itaque duas aequationes finitas pro 

 duabus variabilibub et C{) , quae funt 



fin. ^ ^ m fin. Cj), et cof zz 2 w cof. Cj). 

 Ex quibus eiiminundo aiterutram , inuenietur tam Q , 

 quam Cj), in numeris abfolutis exprefllie. Sume qua- 

 drata vtriubque aequationis, et habebis (iti.^* zz:mmCia.(p' 

 et cof d* zz 4 m ?n cof Cp* , quae fi addantur, erit mm 

 fin. C})' -\- ^m m cof Cp* zz fin. 0' 4- cof 0* zr i . Sed 

 eft cof $' — I — fin. P* , quo fubftituto elicietur fin. 

 Tom. Vn. Nou . Com. K k ([):=/ 



