ni S QF 1 S I T I 0.- 2^9 



finJ — /«fin. C[). Eliminetiir iam akerutra incognita- 

 riim , Tt fiipra fecimus , et elicies fin. (pzzV ^-j^~ 

 «ccr.$=y'f5F,viid= tang.(I>=:VCS-i-' et tang. 

 $~itang.Cj), quibus inuentis erit ^zhtt— 2(3^- (J)), 



17. Expediuimus cafum , vbi radii poft duasTab. VIL 

 reflexiones , perfequemur etiam eum , quo radii pofl; F^S» 5« 

 tres reflexiones E, T, A ad oculum perueniunt. Si 

 haec figura attente confideretur , patebit , arcum D F 

 cfle ~BFzz:4.^, ergo BFD— 8^. Concipiantur ex 

 centro C redlae CM, CD radiis BO, DS parallelae ; 

 erit NCM angulus amplitudinis. Et quia redae CM 

 ct BO, CN et DS funt inter fe parallelae , erit arcus 

 Bm~Dn — (p. Si ergo hi duo arcus ex arcu BFD 

 afferantur , reftabit arcus mVfif id efi angulus amplitu- 

 dinis , et habebimus ^— 8 0— 2$—. 2(4.0-$). 



18. Sumatur difFerentialis aequationis ^- 8 0-2$^ 

 et obtinebit ^^-i~"^|2^, vnde coi:J zz^mcoi (p , 

 et cx natura refradionis {in.$—mCm<py vnde tang. d 

 rr'^tangC[). Reftat tantum , vt tang $> inueniatur , 

 quod fict eli»T)inando finum et cofinum anguli Hoc- 

 quc modo inuenictur fin.Cp-V.^^, corCt^-yVTw 

 Ergo tang.Cp-V^i^i tang. - : tang. Cp et<-8^ 

 — 2<P ^ \t iam inuenimus. 



ip. Examinemus porro cafum , \bi radius poft Tab. VII. 

 quatuor demura reflexiones , E,F, G,B, ad oculum O H- ^' 

 deferatur. Qiiaeratur primum arcus DA, fic arcus»z«, 

 qui eft menfura anguh amphtudinis MCN, facile inue- 

 Dietur ; nam cft — ^Cp — AD. Quia fubtenfae DE, 

 EF, FG, GB,BA ex natura circufi et lege reflexio- 



K k 2 ois 



