±6^ PHJENOMENORFM IRIDIS 



veritate confentire videtur , nam , nullus datur anguti» 

 incidentiae , vt poft o refladiones iris prodire poifet , 

 quare etiam tangens illius anguli debct efle imagi- 

 naria. Quod attinet ati angulum ^ ille lecundum ana- 

 logiam debet efle zztt — 2(0 — Cp) , quod vel ex hoc 

 verum eOe perfpicitur , quod calculus oftendit ^ zr (|> 

 ideoque ^zzn 



16. Vt autem fbrmuram generalem ex particuk- 

 ribus deducere queamus, inuentas formulas lupra , tam 

 pro pari, ^nam impari uumero reflexionum, figillatim 

 confideremus. 



Formulae pro pari reflexionum numcro: 



o ; rang. $ =: Vjzi^ ; tang. — tang. (p • ^—i:-iC^-<p) 

 2- tang.Cj^-ySi^^jtang.e-itang.Cpi^rr-Tr-fils-ec})) 

 4; tangCp-y^-^; tang. 6 ir i tang.Cp ; ^zr 71-2(5 ^Cp) 

 5; tang.CpVTS^.; tang.a — itang. (]);<— 7r-2 (7^-4)) 



etc. 



Ex contcmplatione harnm formularum perfpicitur, coeffi. 

 cientes ipfius tang. Cf) c^q eos terminos ex ferie har- 

 monica , quorum denominatores funt numeri impares , 

 coefficientes ipfius ipfos hos denominatores , et coeffi- 

 cientes litterae m^ liib figno radicali eorum quadrata. 

 Qiiam ob rem , fi p dtnotet numerum quemlibet inte- 

 grum affirmatiuum, crit ^-p^, coefficiens indetermiiiatus 

 ipfius tangCp; hinc rang.C})- y^l^t^^'; tang ^ 

 — 7pip;^"S-^ ^^ ^— 7r~2($(2p4-i)-C|)), deno- 

 «ante 2p numerum refiexionum. 



Formii- 



