5(^4 PHAENOMENORrM IRIDIS 



28. Confideretur nunc formula , qua exprimitur 

 tangens anguli incidentiae , et paiebit , crefcenrc nume- 

 ro reflexionum p , crefcere tangentem anguli (p , ideo- 

 quc etiam ipfum angulum , qui fit maximus , qusndo 

 p—00. PonatiJr ergo p — 00, erit tang.Cpzroo, hinc 

 (J)z=po'. Quod oflendit angulum Cf> tum fore ledo 

 aequalem , quando numerus refiexionum eft infinitus ; 

 nunquam igitur maiorem redo euadere pofle, contiuuo 

 tamen crefcere , crefcente p. 



29. Quia angulus incidentiae Cj) maior redlo elTe 

 non poteft , at vero (pH-i)d, crefcente numero />, 

 crefcit in infinitum , exceffbs ergo eius fupra (p tam 

 poteft euadere magnus , \t tt— 2(0ipH- i)- Cp) fiat 

 negatiuum et multo maius 7r. Hoc eft angulu« <^, 

 fecundum fbrmulam n:— z(^Q(p-^ i) — (p] inuenietur 

 tandem negatiuus et maior tt. Sed id nullam difficul- 

 tatem in applicatione formulae parit ; nam fi datis an- 

 gulis Cp ct numero reflexionum p figura conftruatur, 

 ftatim patebit, qualis angulus ^ debeat efle. Vel etiam 

 fi angulus ^ reperiatur oegatiuus, et maior bis redo, ad 

 eum addantut tot bis tlOh , quot fufficiunt , ad illum 

 affirmatiuum, et duobus rcdis mmorem , efflciendum. 



30. Si radius (olis incidat in guttam aquae 111 

 D , et poft numerum reflexionum p iterum egre? 

 diatur , quaeritur conftrudio geometrica anguli in- 

 cidentiae , refradionis et amplitudiiiis. Qiiia guttu- 

 lam aquae fupponimus fi^uram habcre fphaericam , 

 concipiittur circiilus maximus per pundum D tranfiens; 

 per hcc punAi.m et centrum circuli C ducatur reda 

 indefiuita <?C^; fuper ea capiatur CB z^V {i-mm) ct\n 



pundo 



