O T T I C J, 307 



7) An.itomicis atque Phyfiologis , vnde oriatiir 

 conferifus is , ocoli \trinsque , vt mutatio in vno con* 

 tiogens ^ akerum quoque afRciat oculum , inueftigandum 

 reijnquo Singularis autem , quae hiac elucet , naturae 

 rerum , feu fapientiftimi ^otius audoris ipfius , prouiden- 

 tuie, mentio adhuc ioiicienda videtur. Q_ui fano gaudent 

 vtroque oculo , tentamine inftituto obferuabunt , le vno 

 oculo obieda extra fe pouta , non miiiori claritate con- 

 Ipicere , quam fi vtrumquj adhibsant , (altem de rae- 

 met ipfo , hoc affirmare poflfum. Q; aerenda eil rci 

 huius ratio fine dubio in ea , quam expoliii , oculorum 

 proprietate. Qiiodfi enim pupilla ocu'i alterius noti 

 immntata pernaret , claufb altero , dimidia folum quafi 

 claritate confpici tum poffent obicdu. Qiio minus 

 autem hoc fieret , quod iaepius moleftum foret , talem 

 dedit natura oculis mechanibmum , vt claufo oculorum 

 nltcro , alterius ftatim pupilla tantum aperiatur , quo 

 daplam minimum luminis quantitatem oculus recjpete, 

 atque fenfiuio eandem canferuare queat , quam habue» 

 rat claritarem. 



8) Snperefl: , vt vni«s adhuc , quod fiipra iinno- 

 taui , phaenomeui rationem redd>im. Si , poftquam 

 ocuIut dexter palpebrarum ope claufus efi: , manu obte- 

 gitur , pupiil;ie apertura in oculo finiftro m.agis adhuc 

 increfcit. Ortum hoc trahere inde iudico , quod pal- 

 pebrae oculo obdudne , non fint penitus opacae , (ed , 

 vt quaedam adhuc luminis fiat in ocuium impreflio , 

 permittant. Si igitur manus oculo opponatur , exclufo 



Q^ q 2 etiam 



