422 BE REFRACTIONIBVS 



habim declinationis et refradionis rtione, exinde Int^- 

 niatur eleuatio Poli p ii itioem QuaJrantis errorem com- 

 prehendens. Differeniia p<n inter ttR et pK dabit 

 duplum Qnadruntis enorem , qni an aduitiuus , an iub- 

 tradiuus lit , ftcundum praecedcntia diiudicari debet. 

 IpHi tandem eleuatio Poli vera P R innotefcet ex nii- 

 niero medio anthmetice proportionali inter tiK et^R, 

 In lioc quidem ncgotio refradiones primum circiter 

 tantum cognofcuntur , ob ignotum Quadrantis errorem ; 

 aft fi hic approximando detedus fuerit , tum refradio- 

 nes , tum iplum inflrumen.i errorem , certiori modo 

 concludere hcet. Solem quoque loco fixae auflrum 

 ^erfus culminantis eHgi pofTe facile patet. 



Sic quidem habetur metliodus vniuetfltlis , Aflro- 

 nomo peregrinanti perquam vtilis , tum errorem in- 

 ftrumenti , tum eleuationem Poh promte inuefligandi ; 

 atl inter obferuationes fupra exhibitas occurrit ahqua 

 circumflantia , quae methodum particularem admittit 

 definiendi eleuationem Poli priori praeferendam , cura 

 ifla neque fixarum declinationes , neque inftrwmenti 

 abcrrationem , fed tantummodo refradiones proximc 

 cognitas praefupponat. Scilicet, fi vna eademque f\el'a 

 circumpolaiis fempcr confpicua pro conditione fitus 

 PoU refpedu verticis in reuolutione fua diurna meridia- 

 num traiiciat , vna vice verfus auflrum , altera vicie 

 verfus boream , prout in obferuationibus fuperioribus 

 Capella exemplum praebet , praedida methodus locum 

 habet. Partk^larem iftam voco , quia in regionibus 

 jPohs vicinioribus tantum adhiberi poteft. Cum enim 



diflaG- 



