25 «.><H3 ( o ) $fr* 



libus diuerfum iiTpFeffum fuiffe fupponatur. Vt 

 igitur a fimplcioribus ad difficiliora procederet , 

 fuppofita primum aequalitate binorum momentorum 

 inertiae , fequcntes imprimis cafus confiderationi fub- 

 iecit , primum quo vires perturbatrices vt cuanefcen- 

 tes fpe&antur , fecundum quo aftrum perturbans in 

 ipfa ecliptica et motu quidem vniformi incedere 

 fupponitur , tertium quo hoc aftrum in orbita ad 

 edipticam parum inclinata , fed motu vniformi cir- 

 cumfertur , denique quartum quo aftro motus inae- 

 quabil.s fecundum leges Keplerianas tribuitur , orbi*- 

 ta vero eius cum ecliptica coincidit ; vbi quidem 

 vltimus cafus , ad explxandam perturbationem , quae 

 ab actione SoLs oritur , applicari poteft , tertius 

 vero cueo vltimo coniun&us dabit explicationem 

 perturbationis ab a&ione Lunae oriundae ; commo- 

 dum aurem accidit , vt non opus fit ad horum 

 aftrorum inae<]ualitates refpicere quum enim ano- 

 maliae ex motu medio refultautes iam admodum 

 fint exiguae , facile intelligitur eas , quae ex orbi- 

 tae excentricitate onuntur plane neglig ; poffe. For- 

 mulas vero analytkas quibus motus terrae diurni 

 ob vires Solis et Lunae perturbatrices , variatio ex- 

 primitur , poftquam Illuftr. Auclor expofuerit , eas- 

 dem dein quoque numerice euoluit , ita vt abfoluta 

 quantitas huius variationis inde innotefcat , vnde ap- 

 plicatione fa&a , ad datum quoduis tempus obliqui- 

 tas eclipticap ekisque variatio , non minus quam 

 vera qufintjitas praeceffionis aequinoctiorum et per- 



turba- 



