2±6 DE VTILISS. DIRECTIONE POTENT. 



His ita definitis ponatur nunc , potentiam 

 aliam applicari fub dircct one CG fitque angulus 

 inclinationis GCD=-z ipfaque potentia corpus pro- 

 trahens =7r; erit iam potentia obliqua ix ita deter- 

 minanda vt cum potentia directa — comparari pos- 

 fit : hunc in finem repraefentabimus potentiam tt 

 linea CG eamque lefoluemus in verticalem CF at- 

 que horizontalem CD, quarum prior , ad protra- 

 ftionem plane inutilis , tota impenditur in fuble- 

 ■vandum onus atque diminuendam appreflionem eius 

 contra planum fuppofitum , dum pofterior , appres- 

 fionem nihil mutans , tota impenditur in protra&io- 

 nem. Eft autem potentia CF;— nrfin.z; hinc ap- 

 preflio corporis ad planum mP — miin.z atque adeo 

 fri&io -^ - ~1 /m — ,9 quae fri&io facienda eft aequalis 



potentiae CDzzmcoCz, vnde ^ 1 ^- — zz m cof. z fi- 



£_ 



^C ^ — nc0j.z~i-Jin.7i-' 



§. 5. Ex praemifla formula , potentiam CG 

 exprimente , facile intelligitur , fi primo angulus z 

 nullus fit pofteaque paulatim increfcat , fore \t ifta 

 potentia fenfim decrefcat ad certum Tsque gradum 

 deindeque iterum augelcat : igitur directio erit , qua 

 potentia minima requiritur ad onus promouendum ; 

 haec autem directio determinabitur , fi denominator 

 ncoC.z-{-{m.z qnantum fteri poteft , maximus ac- 

 cipiatur adeoquc dirTerentiale ipfius ponatur — o: fic 



erit — ndz fin. z -+- dz cof z — o Yel £jr| — k fiue 

 tang.*— *. 



Hinc 



