AD SVPERAND. FRICT. MECHAN. 251 



feqnitur fore potentiam verticalem , qua pars cate- 

 nae eleuatur zzj-V et potentiam horizontalem , qua 

 catena protrahitur — —^ P; igitur erit potentia ab- 

 folma Tr-pyc^-f-^ 1 ^-^), quaecum de- 

 bet effe minima , facienda erit longitudo x — nn l + t , 

 ergo potentia verticalis extremitati catenae applicata 

 fiue f- P iam erit z=z n *, , atque potentia horizon- 



# ■ ' (2 x 1 p p 



tahs protrahendae catenae dicata fiue —jn — zz g- 



hinc potentia abfoluta fiue 



1 * 



f7r-PV( ( ^ T2 + {7r ^)=PV(^^);atque haec quan- 

 titas prorfus eadem eft cum ea, quam .§. 5. alia me« 

 thodo inuenimus. Eft porro potentia horizontalis fiue 

 ad potentiam verticalera fiue nn-+.* ficuti fi- 



T! P 



nn 



nus totus ad tangentem anguli quaefiti z , vnde 

 <tang.s=ii, quod idem pariter §. 5. inuenimus. 



■f. 9. Huiuscemodi quaeftiunculae aliae haud 

 paucae , quae omnes inter fe confentiunt , afterri 

 pofient ; fuperaddam vnicam ; lit (cala ex duobus 

 vectibus parallelis et aequilongis conftans eique onus 

 fuper impofitum ; alterum fcalae extremum humo 

 fuperincumbat horizontali , alterum a iumento vel 

 baiulo geftetur fitque fic fcala onufta protrahenda ; 

 cjuaeritur vbinam centrum grauitatis iftius fyfterra- 

 tis locandum fit vt minima potentia abfoluta requi- 

 ratur. Solutio huius quaeftionis plane eadem eft , 

 qune quaeftionis praecedentis , fi eaedem accipiantur 

 denominationes , quarum analogismum quisque me 



I i 2 non 



