AB SVPERAND. FRICT. MECHAN. 2$$ 



§. 10.. Videamus nunc; quoque , quomodo res 

 inftituenda fit in via vniformiter accliui : Hunc in 

 finem accipiatur ,, in figutai paragrapho quarta appo- 

 fita , linea AL pro horizontali , fic vt AE deno- 

 tet viam accliuem fitque angulus accliuitatis fiue 

 angulus EAL=iA; lineae autem FC et GD non 

 vt verticales fed vt perpendiculares ad lineam AE 

 confiderentur. Nunc , praeter frictionem , corpus 

 fuo pondere infuper. refiftit et liquet fore potentiam 

 diredam, ad protrahendum corpus requifitam .— Pfin.A 

 Quod fi vero potentia w obliqua furfum 



trahat fub dire&ione. CG. rurfusque angulus GCD 

 dicatur. z. erit. nunc. potentia. 



tijin. A-f-co". \ p, 



Quoniam in hac: expremone numerator conftans eft ,. 

 denominator autem variabilis idem qui in fine pa- 

 ragraphi quartae ,. fequitur potentiam x fub eadem 

 conditione minimam fieri ',. erit igitur rurfus. ,. ficuti. 



in paragrapho quinta. ^, — L ^ 1US tan § z — «*. 



ipfaquc potentia mihima , poft. fubftitutionem prae- 

 fati valoris z. congruasque adhibitas expremones fiet 



— ™'(nn+°!) X P- ludicat. haec expreflio , effe; rurfus 

 pptentiam direc~tami ad : potentiam minimam vt: 

 V{nn-\-i) ad «,, quod idem §, 5^ inuenimus. 



§. 11. Nbtabills mihii videtur praefatai angu- 

 li z )} minimae; potentiae: refpondentis . ,, conflantia 



Ii 3 P r ° 



