AEQVILIBRII FLVIDORVM. 309 



cata , et inter vires grauitati fimiles , quae quafi 

 intus fingulas fluidi particuJas follicitant efle confti- 

 tuenduirk 



S c h o 1 i o n 2. 



6. Mirum omnino videri debet , quod ab 

 vnica vi , eaque quantumuis parua quafi innumera- 

 biles nouae vires quantumuis magnae generari queant. 

 Statim enim ac fluidum in fpatiolo O ab embolo 

 premitur , tota fimul vafis cauitas interna , quan- 

 tumuis ea fuerit ampla in fingulis elementis a pa- 

 ribus viribus vrgetur , fi fcilicet elementa bafi em- 

 boli O aequalia capiantur , ex quo amplitudinem 

 vafis augendo haec multiplicatio in infinitum ex- 

 pandi poteft. Deinde etiam eaedem vires fubfiftere 

 poflunt , etiamfi vis embolum premens in infini* 

 tum diminuatur , dummodo emboli bafis in eadem 

 ratione imminnatur : quem enim effedum producit 

 vis p in fpatiolum // agens , eundem plane effe- 

 ctum producit vis -^p fpatiolo ^ff applicata. 

 Quod etfi fummopere eft mirandum ,, tamen neuti- 

 quam vt abfurdum legibusque naturae contrarium 

 fpectari debet , neque enim ftaticae praecepta ideo ht 

 dubium vocari folent , quod vircs minimae ope ma- 

 chinarum in immenfum augeri pofle oftenduntur. 

 Cum legibus autem naturae hoc paradoxon ita con- 

 ciliare licet , vt dicamus ab his \iribus etiam in 

 immenfum multiplicatis nullam adionem produci : 

 quandoquidem fluidum in aequilibrio ftatuitur. Sub- 



Qq 3 lato 



