588 D E STATV 



S c h o 1 i o ii 2. 



ioi. Quascunque autem conclufiones hinc in- 

 ferre licet , probe femper eft tenendum , eas locum 

 jion habere , nifi atmofphaera fuerit in aequilibrio ; 

 ftatim enim atque ea ventis agitatur , omnia quae 

 hinc de premone et altitudine barometri. tradLfolent, 

 maxime perturbantur , neque amplius quicquam cer- 

 ti ftatui poteft , cuius circumftantiae imprimis ratio 

 eft habenda , quando altitudo barometrica. in diuerfis 

 altitudinibus et profunditatibus obferuatur etiamll 

 enim ftatus caioris perfede efTet cognitus , nihil ta- 

 men inde colligere liceret , nifi. atmofphaera pror- 

 fus eflet tranquilla. Vt autem atmofphaera. in ae- 

 quilibrio confiftere poflit , omnino necelTe eft , "vt in 

 aequalibus altitudinibus , feu per quoduis eius ftra- 

 tum horizontale denfitas vbique fit eadem , vnde 

 etiam eadem preflio confequitur. Vidimus autem 

 hoc neutiquam euenire pofle , nifi fimul in aequali- 

 bus altitudinibus vbique idem caloris gradus vigeat ,. 

 ex quo fequitur , quoties in vna terrae regione ad 

 eandem altitudinem aer fuerit calidior vel frigidior 

 quam in alia , aequilibrium nullo modo fubfiftere 

 pofle , fed ventum neceffario exoriri debere non ante 

 ceflaturum quam per ingentem faltem terrae tradum 

 in quouis ftrato horizontali aer (eCo ad eundem ca- 

 lbris gradum compomerit. Quod cum rariflime 

 eueniat , mirum non eft , atmofphaeram vix vn- 

 quam prorfus effe tranquillam , ideoque dubium eft 

 nullum , quin haec. praecipua ventorum caufa fit fta- 



tuendai. 



