HHINOCEROTVM ET BVFFALORVM. 459 



parallela , quae in recentibus firmiter compacla ae- 

 gerrime apparent , egregie confpiciantur et facili 

 ©pera feparari queant. ltaqne cornu Rhinocerotis e 

 talibus filamentis fiue fetis corneis totum compofi- 

 tum efie , longeque alia ftrutftura ^audere , atque 

 cornua perfiftentia , lamellata animalium plerorum- 

 que ruminantium , redte D' AUBENTONUS expo- 

 iuit. Similem fere erafliflimae epidermidis conftitu- 

 tionem , e fibris ad cutem perpendicularibus , in 

 Manato f. Vacca marina STELLERVS olim nofler 

 defcripfit. Subfimilem etiam ftruduram inuenias 

 teftarum Mytuli margaritiferi fole vel igne calcina- 

 tarum. Verum in Rhinocerotis cornu hoc praefer- 

 tim mirabile eft , quod media praefertim fubflantia 

 adultioribus excrefcat. Figura enim cornuum adte- 

 miata imprimis debetur numero fibrarum fuperiora 

 verfus imminuto : extimae fcilicet varia a bafi di- 

 ftantia veluti praetritae et fenefcentes defmunt ; vn- 

 de in plerisque recentibus Rhinocerotum cornibus 

 foperficies verfus bafin mufcofa quadam hifpiditate 

 horret. Hoc autem phaenomenon a fola belluae 

 a&icne , cornu ad arbores coutinuo adterentis , deri- 

 vari haud poterit ; fic enim cornuum cacumen , 

 quod maorem vim patitur , minus cre^ceret , pari- 

 que modo detritum et fenio quafi confumtum ob- 

 feruaretur ; quod fecus euenit. Extremitas enim 

 cornuum femper folidiflima ac faniflima deprehendi- 

 tur ,* et natura animalium partes exterus iniuriis 

 praecipue obnoxias , cornua , vngues , roftro auium 



M m m 2, (prae- 



