mero fbrmiilarum duplicatarum excludantur. Hoc 

 autem dubium facile diluetur fi confiderctur noti 

 plane neceflarium efle , vt noua formula integralis 

 duplicata priori prorfus fit aequalis , quoniam in 

 liac pofteriore aliae plane, funt conditiones fub qui- 

 bus integratio peragenda eft , ac in priori. Potifli- 

 mum igitur fundamentum cui haec transformatio 

 innititur ex eo peti debet , quod prima integratio 

 formae integralis per transformationem ortae ita in- 

 ftitui debeat , vt vel u vel t pro conftanti habea- 

 tur. Infignem autem hae tmnsformationes faepius 

 habent \fum ad folutiones faciliores reddendas, quod 

 imprimis exemplo famofi iftius problematis Floren- 

 tini iliuftratur , cuius plurimas folutiones elegantes 

 Illuftr Audor hac occafione adduxit , quarum quae 

 §. 44.. occurrit generahflima eft. Caeterum quoque 

 notari meretur huic differtationi occafionem dedifle 

 elegans problema , de inuenienda figura corporis , 

 quod inter omnia eiusdem foliditatis , minima fu- 

 perficie contineretur, cuius tamen problematis folutio 

 quomodo inueniri queat , nondum patet. 



V. 



Euolutio infignis paradoxi circa ae- 



qualitatem fuperficierum. 



Au£lore L. Eulero, p. 104. 



Quemadmodum in dodrina linearum curuarum , 

 haec femper locum obiiiieat proprietas , vt 



pro; 



