2 8 MENSVRA SORTIS 



Facile aiitem ex theoria combinatlonum coUigitur , 

 fbre quaefitam probabilitatem zz 



gN.(-N— t).(2N— 2).. . . . .(2N— Tn-f-3)'(^N— ffl-t-i).(2N— m-t-i) 1 



1.2 . z (;/i — 2) . (ffi — i) . m _ 2 M 



"vbi tam in numeratore quam denominatore fradio- 

 nis indefinitae tot funt fiidores accipiendi quot funt 

 vnitates in m. Si \ero proponatur cafus m — o, 

 quo fcilicet finguli partus puellam dediffe fingun- 

 tur , per fe liquet fore tunc probabilitatem — —-- 



atque adeo longe minimam fi vel mediocris fuerit 

 annuus partuum numerus. Crefcente numero m in- 

 crefcit probabilitas atque maxima fit in medio , \bi 

 fiipponitur mzzN idemque adeo infantum vtrius- 

 que fexus numerus eft ; \ltra medium probabilitas 

 decrefcit fic vt pro aequalibus a medio diftantiis 

 aequalis fit probabilitas , quod notum eft ex natura 

 vnciarum in binomio ad potentiam 2 N eleuato , 

 quas ipfa noftra formula paragraphi fecundi fiftic 

 fucceffiue fi numerus m inftar numerorum natura- 

 lium progrediatur. 



§. 3. De cafu , cuius modo mentionem ftci- 

 mus , aequalitatis inter vtrumque fexum plura oc- 

 currunt notanda : faciamus igitur pro iftocafuf«-N 

 atque fic fbrmula noftra gencralis in praecedtinte 

 paragrapho expofita talis erit 



aN.fc>N— r).(2N— 2).-. fN-4- 3) .(N-4-^) . (N-4-0 ^ _»_ 



»• 3 • 3 (N— zJ.CN— i) . (NJ ^zH' 



Sic 



