85 D E F O R M V L I S. 



bafis tota quadam curua in fe redeunte terminetur. 

 Hi ergo ambo valores reperientur , fi aequatio natu- 

 ram bafis exprimens differentietur , et dx—o po- 

 natur. Qiiando autem bafis non Yna quadam linea 

 curua terminatur , fed portione quapiam veluti 

 Tab. I. CGH continetur , cuius bafis CH fit maxima tum 

 Fig. 4. minor terminus ipfius x manifefto eft ~ o , maior 

 autem ipfi CH aequal.s : eodemque cafu termini 

 applicatae P R abfciflae C P =: .r refpondentis funt 

 alter — o , alter vcro — P R , Quacunque ergo 

 bafi propofita eius figura ante probe eft examinan- 

 da ipfiusque termini quaquauerfus explorandi, quam 

 inuedigatio areae vel cuiusuis alius fbrmulae inte- 

 gralis duplicatae fufcipi queat : definitis autem ter- 

 minis qnibus area continetur , inde determinationes 

 integratioaum funt petendae. 



22. His de integrationum determinatione ex- 

 pofitis , infignes maximeque notatu dignac aff (ftio- 

 nes huiusmodi fbrmularum integralium duplicata- 

 rum perpendi merentur , qUae in earum transfor- 

 matione occurrunt. Scilicet qufmadmodum coordi- 

 natae eiusdem curuae infinitis modis fumi poffunt , 

 ita hie loco binarum variabilium x et j , binae 

 quaecunque aliae variabiles in computum introduci 

 pofTunt , fuie eae pariter fint coordmatae, fiue ahae 

 qiiantitates vtcunque definitae. Ita tnlis transforma- 

 tio iu genere ita concipi poteft , vt locO x et y 

 fundiones quaecunque aharum duarum variabilium 



t et 



