90 DE FORMVLIS 



dxdy reuera efl: aequale ; etiamfi enim termini per 

 dt"- ct dv^ affedi , vtpote ad dupl.cem inte- 

 grationem inepti , reiiciantur tamen quod redat 

 (R V-i-ST)^^^^^ ratione figni a vera formula dis- 

 crepat. Verum hic non leue dubium exoritur quod 

 cum coordinatae x ^t y pari palfu ambulent, noftra 

 formuia potius differentiam RV — ST quam inucr- 

 fam ST— RV compledatur : quod dubium eo raa- 

 gis augetur , quod fi fuperius ratiocinium. refpedu x 

 et y inuertiffemus eaedem fubilitutiones nos reuera 

 ad formulam (ST — RV)^;^« perduxiffent. Sed 

 quia totum difcrimen tantum in figno verfatur , al- 

 teraque formula alterius eft negatiua , hinc determi- 

 natio abfoluta areae bafis , quippe cuius quantitas 

 •abfoluta quaeritur , nuUam mutationem realem pa- 

 titur. 

 rj.^ j 28. Haec autem magis iient perfpicua , fi 



Fig. 5. modum quo fupra (20) ad aream E Q^H R inuenien- 

 dam vfi fumus attentius confideremus. Primum 

 fcilicet ex integratione fox muhe ffd x dy deduxi- 

 -mus hanc aream ~/^ :v (P R — P Q) , vbi quidem 

 'P Q a P R fubtraximus , quia manifefto erat P R 

 ^ P Q_ , fed in ipfo calculo nulla continetur ratio , 

 quae praecipiat , vt potius P Q a P R quam vicis- 

 fim P R a P Q fubtrahamus , ficque non aduerfante 

 calculo potuiffemus aequo iure eandem aream per 

 fdx(PQ^—FK) expr.mere , quo pado ea negati- 

 va fed priori aequalis proditura fuiffet. Ex quo 

 perfpicuum eft fignum -H vel — non quantitatem 



areae 



